China 1999 deel 1
China 1999 deel 1
UK Flag Switch to English version
 
Dit is het eerste deel van mijn reisverslag van een rondreis door China, die wij eind augustus 1999 met Kras Stervakanties hebben gemaakt. Onderaan deze pagina staat een link naar het tweede deel, maar u kunt ook hier al klikken. Aan de linkerzijde van deze pagina hoort een index frame te staan. Is er geen index aanwezig?  Klik dan hier!

Ik wens u veel leesplezier.
China Map
 
Deze reis is te boeken bij:
Kras Stervakanties
Plein 17A, 2511 CS,
Den Haag, Nederland.
Telefoon: (070) 3633879
http://www.kras.nl
DagActiviteit
1Vlucht naar Beijing
2Beijing: Tempel van de Hemel
3De Muur en de Ming graven
4Beijing: Tiananmen plein, de Verboden Stad
5Beijing: Bezoek zomerpaleis. Vlucht naar Xi'an
6Xi'an: Terracotta Leger en het winterpaleis
7Treinrit naar Luoyang, Luoyang: witte paard tempel
8Luoyang: Longmen grotten, Treinrit naar Nanjing
9Nanjing: Brug over de Yangtze, de Linggu Pagode, Dr. Sun Yatsen Mausoleum
10Nanjing: Xuangwu Park. Treinrit naar Suzhou.
11Suzhou: Zijde fabriek. Tongli: Tuisi tuin, Chinghen Hall. Busrit naar Hangzhou.
12Hangzhou: Huagang Park, West Lake en de Lingyin temple.
13Treinrit naar Shanghai.Shanghai: Yu garden en de Bund
14Shanghai: Jade-Boeddha klooster en Pudong
15Vlucht naar Amsterdam
 
Dinsdag 24 augustus
De eerste dag van onze 15 daagse groepsrondreis door China. Van een dag is echter niet echt sprake, want we vertrekken pas 's avonds 20 uur vanaf Schiphol. De reisgids van Kras noemt het echter de eerste dag, dus die benaming zal ik ook maar aanhouden. De groep bestaat uit mijn zus Fabienne (rechts), mijn beste vriend Rien (links), ikzelf (achter de camera) en nog 32 anderen. We vliegen met een moderne Boeing 777 van China Southern Airlines naar Beijing, de hoofdstad van China.

Ons vliegtuig zou rond 20 uur vanaf Schiphol vertrekken, dus het was een goed begin van de reis toen ons vliegtuig zowaar op tijd vertrok. Gedurende de vlucht werden we ook nog prima verzorgd door de Chinese flight attendants, alleen jammer dat de Chinese stoelen niet gemaakt zijn op de wat grotere en bredere Westerse medemens. Het was een keuze tussen ingeklemd zitten tussen de armleuningen of staande rondhangen in het vliegtuig.

Woensdag 25 augustus
Na een vlucht van bijna 9 uur kwamen we rond 11 uur 's morgens aan in Beijing, China. Het bij elkaar krijgen van de drie of vier verschillende reisgroepen verliep nogal chaotisch doordat de ruimte in het douanegebied en het aantal deelnemers niet op elkaar afgestemd bleken te zijn. De zogenaamde gezondheidscontrole is een wassen neus. Volgens mij kom je daar alleen niet doorheen als je al halfdood bent. Na de grenscontrole, waar we op volgorde van de groepsvisumlijst doorheen moesten, was het een kwestie van het oppikken van de koffers en vervolgens buiten wachten tot onze groepsleidster, Ping Baas, weer tevoorschijn zou komen. Vervolgens werden we naar een touringcar gebracht die de komende dagen ons vervoermiddel in Beijing gaat worden. Onze koffers werden apart in een kleiner busje gestopt. Na een kort welkomstwoord van Ping werd ons verteld dat we eerst langs een restaurant zouden rijden voor de lunch om daarna naar het hotel te gaan. Mijn eerste gedachte was dat ik niet echt honger had want we hadden net een vliegtuigmaaltijd naar binnen gewerkt, maar het eten bleek van uitstekende kwaliteit te zijn, dus de honger was gauw weer gevonden.

Na de lunch in het Ritan restaurant Beijing gingen we dan eindelijk naar het hotel, alwaar we om 14 uur arriveerden. Het Henan Plaza Hotel bleek een zeer luxueus 4 sterren hotel te zijn. Het gebouw is hooguit een paar jaar oud en telt zo'n 24 etages. We kregen ruim een uur om wat te rusten want om 4 uur zouden we naar de tempel van de Hemel gaan. Gedurende dat uur werden ook onze koffers nog langs gebracht. Rien heeft daarbij de Bellboy nogal beledigd door hem 0.05 yuan fooi te geven in de veronderstelling dat het 5 yuan was. Dat hebben we later wel weer recht getrokken want niet alle koffers kwamen tegelijk aan, dus toen de tweede lading koffers kwam hebben we alsnog 20 yuan gegeven.

De tempel van de Hemel bleek een mooi bouwwerk te zijn op een terrein van ruim 600 hectare groot. We hebben diverse gebouwen van het complex bezocht en ook de eerste foto's en video volgeschoten. Het was voor Fabienne de eerste keer dat ze met een videocamera had gefilmd, dus we moeten thuis maar afwachten wat daar het resultaat van is. Op het tempelterrein bevonden zich vele verkopers met toeristische junk, wat we dan ook veelvuldig aangeboden kregen. Ik heb een paar pakketjes met ansichtkaarten van Beijing gekocht en zowel Rien als ik hebben een setje Ying Yang ballen gekocht (voor $1) waarmee de soepelheid van de hand getraind kan worden. Leuk speelgoed en zeker niet duur. Als ik nog de kans krijg koop ik nog een paar van die setjes.

Na de tempel gingen we weer naar het volgende restaurant voor het diner. Het restaurant bleek zich in het Complant hotel te bevinden. De gelijkenis met het Engelse woord Complaint (klacht) bleek geheel op toeval te berusten want het eten was weer uitstekend. Ook het bier smaakte prima en dat voor maar 5 yuan (f 1.25) per fles van 0.75 liter!

Om 19.45 waren we weer terug in het hotel, aangezien het toch wel een lange dag was geweest en we morgen om 6.45 uur worden geacht op te staan, besloten we maar gelijk te gaan slapen. Toen ik weer wakker werd, met het gevoel dat het wel zo langzamerhand ochtend moest zijn, bleek het pas 22 uur te zijn. Ik was niet de enige met dat gevoel, want ook Rien en Fabienne bleken inmiddels weer wakker te zijn. Dat zou dus wel eens een lange nacht kunnen worden. Om half twee waren wij na wat korte hazeslaapjes wederom allen wakker dus toen hebben we maar een glaasje van de Remy Martin Champagne Cognac genomen die Fabienne op Schiphol had gekocht. Dat bleek prima te smaken, maar we waren nog steeds klaarwakker, dus toen ben ik maar dit verhaaltje gaan schrijven en Rien en Fabienne zijn een boek gaan lezen. Het is nu inmiddels 2.45 uur, dus misschien moeten we maar weer eens een poging tot nachtrust gaan wagen. Toch fijn die jetlag. :).

Donderdag 26 augustus
Vanmorgen was ik om 6.30 uur weer wakker, een kwartier voordat we door de telefonische wekservice gewekt zouden worden. Gelijk maar een douche gepakt zodat we alledrie voldoende tijd zouden hebben om ons te wassen en aan te kleden voordat we om 7.30 uur voor het ontbijt moesten opdraven. Het ontbijt bleek verrassend Westers te zijn, of eigenlijk meer Amerikaans, met dingen als bacon, French toast en aardappels (friet). Natuurlijk was er ook gewoon toast. Na het ontbijt gingen we naar een Cloisonne fabriek in het noorden van Beijing. Hier wordt, met emaille, geglazuurd aardewerk gefabriceerd en verkocht voor behoorlijk stevige prijzen. De Ying Yang ballen, die we gisteren gekocht hebben, blijken ook hier vandaan te komen. Hier zijn ze alleen 5 keer zo duur.

Vanaf de fabriek gaan we verder naar het noorden, richting de Muur, alwaar we rond half twaalf arriveren. Het stuk muur waar we zitten heeft de naam Ba da Ling Great Wall. We krijgen twee uur de tijd om het bouwwerk te beklimmen en dat blijkt een hele inspanning te zijn. Het bier en de thee smaken dan ook prima na afloop. De groep verzameld zich weer bij de coffeeshop, waar ze vreemd genoeg ook daadwerkelijk koffie blijken te verkopen.

Na het bezoek aan de muur gaan we naar de Friendship store (een staatswinkel), alwaar we in het restaurant de lunch nuttigen. De lunch is ook hier weer best binnen te houden. Na de lunch hebben we nog even de tijd om rond te kijken in de winkel. Er blijkt meer personeel te lopen dan dat er klanten zijn (wat overigens ook al zo was in de showroom van de Cloisonne fabriek). Zodra je ergens langsloopt heb je gelijk een Chinese verkoopster die je op de voet volgt, want je zou toch maar iets willen kopen en dan een paar seconden lang geen verkoper in de buurt hebben. De verkoopsters zijn ook erg geinteresserd in mijn lengte. Ze komen naast me staan om te vergelijken en ze vragen het ook in gebrekkig Engels.

De rest van de middag gaan we naar de Ming graven. Wederom een paar imposante bouwwerken, waarvan je je niet kunt voorstellen dat ze al zo oud zijn. Het weer dreigt wat en in de verte horen we het onweren. Als we echter weer terug rijden naar Beijing (letterlijk vertaald Noorderlijke hoofdstad) dan blijkt het daar nog wel mooi weer te zijn. We gaan eten in het restaurant van een hotel waarin zich tevens de opera bevindt. Het eten is hier van mindere kwaliteit dan wat we tot nu toe gewend zijn, maar het lukt toch wel om de maag vol te krijgen. Na het eten gaan we naar de opera voorstelling van de Beijing opera. Het was in een woord 'afgrijselijk' maar ik kan in ieder geval zeggen dat ik er geweest ben. Bij terugkomst in het hotel hebben we met wat andere groepsdeelnemers nog wat gedronken in de bar van het hotel. Rien heeft zijn beste Chinees op de serveerster losgelaten, maar ze begreep er niet veel van. Met Engels bereik je hier toch meer.

Vrijdag 27 augustus
Om zeven uur ging de telefoon van de wekdienst weer over. Was het nu al weer ochtend?

Na het ontbijt gaan we naar het Tiananmen Square en de Verboden Stad. Het Tiananmen Square is in het echt een stuk kleiner dan op tv, maar desalnietemin toch heel groot. Volgens Ping is dit het grootste plein ter wereld en ik heb geen reden om haar niet te geloven. De Verboden stad is heel mooi, de meeste gebouwen stammen uit het begin van de 15e eeuw. Er zijn in de gebouwen in totaal 9999 kamers. Als de keizer vanaf zijn geboorte elke dag in een andere kamer verblijft, dan is hij 27 jaar oud als hij alle kamers heeft gehad. Wij hebben uiteraard maar een paar van al die kamers bekeken, want de tijd is maar beperkt.

In de middag gaan we naar de Beijing zoo, in de eerste plaats om te lunchen, wat wederom weer erg goed was en er stonden zelfs geen exotische dieren op tafel. En vervolgens zijn we nog even naar de panda's gaan kijken. De meeste panda's bevonden zich binnen in de nachtverblijven, maar er was er ook eentje buiten die zich gewillig liet voeren en fotograferen.

Vanuit de dierentuin gaan we naar het zomerpaleis van de keizer. Ook dit is weer een mooi historisch gebouw, maar het is niet zo oud, het stamt uit 1903. De grootste verrassing is wel het meer waaraan het zomerpaleis ligt. Dit is vanaf de ingang niet te zien, je staat er plotseling voor als je bij de wc's de hoek om gaat. Het meer heeft een schilderachtige aanblik. Naast de heiige lucht, de bebossing en de bruggen, dragen ook de bouwwerken langs het meer en de boten op het meer daaraan toe.

Na het bezoek aan het zomerpaleis brengt de bus ons naar het al ruim 135 jaar oude, Qianmen Quanjude restaurant waar we Peking eend gaan eten. Ik heb de eend geprobeerd, maar ik vond het niet bijzonder lekker, geef mij toch maar het voedsel wat we de afgelopen dagen kregen voorgeschoteld. Terug in het hotel hebben we nog even wat gedronken met een paar groepsdeelnemers en Wang de lokale gids.

Zaterdag 28 augustus
Vandaag konden we uitslapen tot wel half acht. Na de wake-up call allemaal weer even snel douchen en aankleden. Toen we aan de ontbijttafel zaten bleek dat we om 8 uur de koffers al buiten hadden moeten zetten. Daar waren we dus al een half uur te laat mee. Ping heeft de bellboy geinformeerd dat onze koffers nog in de kamer stonden en wij zijn snel weer teruggegaan naar de 14e etage. Daarna even ons ontbijt afgemaakt en toen uitchecken en de bus in. Het eerste reisdoel voor vandaag is de vogeltjesmarkt. Omdat de inwoners van Beijing door verschillende wetten en hoge keuringskosten er geen honden op na kunnen houden, is het houden van een vogel hier heel populair. Het heeft dus niet met het eten van honden te maken dat er hier bijna geen hond te zien is. Dat schijnt overigens alleen voor te komen in Hong Kong en omgeving. Op de vogeltjes markt zijn vele honderden parkieten, papegaaien en duiven te zien die allemaal in veel te kleine kooitjes opeen gehoopt zitten. Ik heb geen vogeltje, maar wel een groot Chinees schilderij gekocht voor 105 yuan. Volgens Wang was dat een goede prijs.

Na de vogeltjesmarkt gaan we richting de ondergrondse stad, dit is een ondergronds bouwwerk dat in de jaren zestig is gebouwd in verband met de oorlogsdreiging met Rusland. Het deel wat wij te zien krijgen is niet veel interessanter dan de gangen van de metro in Parijs en we komen uit in, hoe kan het ook anders, een souvenir winkel. Vanuit de ondergrondse stad gaan we naar een antiekmarkt, waar ze naast misschien 1 of 2 stukjes echt antiek, voornamelijk de al zo bekende souvenir rotzooi verkopen. Desondanks toch nog een mooi schilderij kunnen kopen in plaatselijke art school. De straat waar de antiekmarkt in ligt is wel heel leuk om te zien, met veel authentieke Chinese gebouwen.

Voordat we naar het vliegveld vertrekken gaan we nog even eten in het New Ark hotel, wat weer voortreffelijk smaakt. Deze keer zit er zelfs kipschnitzel bij de gerechten. Het is toch wel weer even lekker om wat Westers te eten. Op het vliegveld blijkt ons vliegtuig naar Xi'an een vertraging van ruim een half uur te hebben. We vliegen deze keer met China Northwest airlines. Die is dit jaar nog niet neergestort, maar dat kan zowel gunstig als ongunstig uitgelegd worden. Het is in ieder geval een moderne Airbus A310-200 waar we mee vliegen. De vlucht naar Xi'an duurt 1.30 uur. Als we in Xi'an landen is het inmiddels al weer bijna donker (rond 19 uur).

Xi'an zelf ligt nog 50 kilometer van het vliegveld. Nadat we in de stad zijn aangekomen blijkt het een grote verkeerschaos te zijn vanwege allerlei wegwerkzaamheden die worden uitgevoerd voordat de nationale sport kampioenschappen op 12 september beginnen. Onze chauffeur moet onderweg nog een keer zijn Kung fu, dan wel karatekunsten tonen om een onwillige medeweggebruiker er van te overtuigen dat hij toch maar beter zijn auto uit de weg kan zetten. We arriveren tenslotte rond half tien in het hotel waar we eerst gaan eten. Op een paar gerechten na is het menu hier totaal anders dan die in Beijing, wel lekker overigens. Ondanks dat dit Wan Nian hotel drie sterren heeft, in tegenstelling tot de 4 sterren van het vorige hotel, is deze kamer toch mooier. We hebben nu alledrie een normaal bed, in plaats van twee bedden en een stretcher. Na het inkloppen van dit verhaaltje gaan we slapen, deze keer wordt er niets meer gedronken in de bar.

Zondag 29 augustus
Vandaag gaan we als eerste het winter paleis van de keizer bezoeken. Het complex ligt tegen de bergen aangebouwd en heeft daardoor een idylische aanblik. De keizer had het hier goed voor elkaar met een aantal badhuizen, gevoed met warm water uit heet waterbronnen. De lokale souvenir verkopers hebben hier mini replica's van de Terracotta beelden. Ik koop ook een setje, maar achteraf waarschuwt de gids ons dat ze nogal van slechte kwaliteit zijn en waarschijnlijk de reis niet overleven. We zullen wel zien. (Ze hebben het overigens overleefd)

Na het winter paleis gaan we naar het Terracotta beelden museum. Het leger van meer dan 8000 beelden werd in 1974 bij toeval ontdekt door een aantal boeren die een irrigatiekanaal aan het graven waren. De boeren zitten nu in de souvenirwinkeltjes handtekeningen te zetten op veel te dure fotoboeken. De boer die Rien z'n boek heeft ondertekend kan overigens niet schrijven, dus hij moet alleen de paar tekens van zijn naam geleerd hebben.

Voordat we de beelden zelf gaan bekijken, krijgen we eerst een film over de geschiedenis van de beelden te zien in een ronde bioscoop. Op een negental schermen wordt rondom een aaneensluitende film geprojecteerd met evenzovele projectoren. (negen is een hemels getal wat je heel vaak terugziet in China). De film is heel indrukwekkend. Het blijkt dat meer dan 700.000 Chinezen voor ruim 40 jaar aan dit grafmonument voor de keizer hebben gewerkt (220 voor Christus). Een jaar na de dood van de keizer kwamen de boeren in opstand en werden de meeste beelden vernield. 70% wordt nu weer gerestaureerd en 30% wordt gelaten zoals het is om aan te geven hoe de beelden werden aangetroffen. In het Terracotta museum mag overigens niet gefotografeerd worden, dus ik heb helaas alleen foto's van replica's kunnen maken.

Na het bezoek aan het Terracotta museum gaan we in de buurt daarvan lunchen in een restaurant met een meer boerenkeuken. Het eten smaakt weer prima en Rien weet een van de serveersters nog met een rood hoofd de keuken in te jagen door "woo ai ni" (ik hou van je) tegen haar te zeggen, nadat ze hem heeft laten zien hoe de noedelsoep (soep met lange slierten mie) opgediend moet worden. Dat was in ieder geval grappig om te zien.

Na de lunch gaan we terug naar Xi'an, eerst naar een jade bewerkingsfabriek en daarna naar de bel- en trommeltorens. In de jade fabriek krijgen we een rondleiding langs de diverse bewerkingsstadia van het jade. Dit blijkt echter alleen maar even voor onze groep te zijn, want als we de trap weer aflopen horen we dat de machines uitgaan. De eigenaar van de jade fabriek zal in ieder geval niet blij zijn, want niemand heeft iets van jade in de showroom gekocht. Rien heeft als enige een zwart zijden ochtendjas gekocht.

Bij de bel- en trommeltorens hebben de meeste mensen meer interesse voor het winkelcentrum dat ernaast ligt, dan voor de torens, dus die laten we voor wat ze zijn. Het winkelcentrum verkoopt vooral dure Westerse merken voor prijzen die over het algemeen hoger liggen dan bij ons. Niets gekocht dus, maar het was wel even leuk om te zien dat dat soort dingen hier dus ook wel te koop zijn.

Hierna is het weer terug naar het hotel alwaar we, na drie kwartier rust, gaan eten. We krijgen vanavond een Mongoolse fondue, die wel apart is maar niet bijzonder lekker. Er is maar een soort vlees, die in de verte op een soort rauwe ham lijkt, maar rundvlees blijkt te zijn. Het vlees is behoorlijk taai. Voor de rest bestaat de fondue uit mihoen, mie en groentes. Iedereen aan tafel heeft zijn eigen fondue pan, met daarin een soort bouillon. Het is de bedoeling dat de vlees en groentes daarin gekieperd worden, om er vervolgens na enige tijd weer uitgevist te worden. Aan het einde van de fondue is het de bedoeling dat de bouillon als soep nog wordt opgegeten.

's Avonds is er de mogelijkheid om weer naar een folklore show te gaan, maar na onze ervaring met de opera en omdat we zelf de stad willen verkennen gaan we niet mee. We gaan samen met Sybrand en Theo de straten aflopen op zoek naar entertainment. Alle winkels zijn al dicht, maar op een gegeven moment komen we bij een bowlingcentrum (populair in China) waar Rien ons mee naar binnen sleurt. Het personeel blijkt geen woord Engels te spreken, dus het is een heel tafereel om aan elkaar duidelijk te maken wat de bedoeling is. De grootste maat bowlingschoenen is maat 10, dus ik kan met mijn maat 15 helaas niet meespelen. Theo heeft geen zin, dus uiteindelijk gaan alleen Sybrand, Fabienne en Rien spelen. Na een paar rondes komt de eigenaar van de bowlinghal naar ons toe en probeert duidelijk te maken dat de drankjes die we genuttigd hebben voor zijn rekening zijn, tevens krijgen we nog thee aangeboden. We denken dat hij dat doet omdat het niet vaak voorkomt dat er westerlingen komen bowlen. Als we stoppen wordt Rien om zijn naam gevraagd, hij blijkt de hoogste score van de dag gehaald te hebben en wordt met zijn naam vereeuwigd op een scorebord. Nu was zijn score nog geeneens bijzonder hoog (in de 120), maar de Chinezen bakten er helemaal weinig van. Als prijs krijgen we ook nog bonnen om de volgende keer gratis te bowlen.

Op de terugweg naar het hotel lopen we via een paar kleine straatjes waar nog volop gekookt en gegeten wordt. Op een gegeven moment staan we opeens op een heel groot terrein, wat iets van een veiling of een groothandel blijkt te zijn. Het is rond half twaalf 's avonds nog een drukte van belang en er liggen ook vele Chinezen te slapen tussen de uien en meloenen. Erg interressant om te zien. Bij terugkomst in het hotel gaan we nog even onder de douche want daar hebben we morgenochtend niet veel tijd voor aangezien de koffers om 7 uur al voor de deur moeten staan. Rien is ook nog een hele tijd aan het stoeien met de wc die hij na gebruik verstopt blijkt te hebben.

Maandag 30 augustus
Vandaag worden we om 6.30 uur gewekt, even snel de haren kammen en dergelijke en dan de koffers buiten zetten. Bij het ontbijt geeft Rien de bonnen voor gratis bowlen aan zijn favoriete serveerster Wang Li, ze kan het wel waarderen.

We gaan vandaag per trein van Xi'an naar Luoyang, een treinreis van ongeveer 5:30 uur. De treinreis gaat een beetje langs de rand van een berggebied. We komen dan ook telkens vlak langs de bergen, wat in ieder geval een heel mooi uitzicht oplevert. Af en toe komen we door een klein stadje, maar in ieder geval nog niet door een miljoenen stad zoals de steden waar we tot nu zijn geweest: Beijing 12 miljoen, Xi'an 6 miljoen en straks Luoyang 2 miljoen, wat volgens Ping de kleinste stad is waar we zullen overnachten.

Na een treinrit van ruim 5 uur komen we in Luoyang aan. Op het stationsplein worden we overspoeld door verkopers van stadsplattegronden, welke ze waarschijnlijk zelf ergens gratis uit een rek bij de plaatselijke VVV hebben gehaald. Doordat de trein geen vertraging had, hebben we tijd genoeg om gelijk de tempel van het witte paard te bezoeken. Dit is de eerste Boeddistische tempel in China. Het stelt niet zo heel veel voor en er mogen verder ook geen foto's van de Boeddha beelden gemaakt worden. Hierna gaan we naar ons hotel om in te checken en te eten. Het hotel, the New Friendship Hotel, is een (voormalig?) staatshotel (net als de Friendship stores). Het is tot nu toe duidelijk het minste hotel, zowel qua kamer als qua eten. 's Avonds gaan de meeste reisgenoten nog even kijken op het grote plein voor het hotel, waar ook veel Chinezen samen komen voor onder andere dansles en om te dansen. Ik heb het al gauw gezien en ga terug naar het hotel om te douchen, maar Fabienne en Rien blijven en blijken achteraf wat lessen Chinees gehad te hebben van een paar Chinese studenten, die ook heel erg geinteresseerd waren in de westerlingen. We gaan rond 0.30 uur slapen.
 
Klik hier voor deel 2
 
Valid HTML 4.01 Transitional
© Copyright 1999-2000 Raymond de Hilster Travel-Photography.net