China 1999 deel 2
China 1999 deel 2
Klik hier voor deel 1
 
Dinsdag 31 augustus
Vandaag worden we om 7.30 uur gewekt en de koffers moeten een half uur later alweer buiten de hotelkamer staan. Na het ontbijt gaan we de Longmen grotten bezoeken. Er zijn hier duizenden Boeddha beelden in de rotsen uitgehakt in allerlei soorten en maten. Erg indrukwekkend om te zien, maar het is vandaag ontzettend warm, dus we vinden het niet erg als we weer naar de airconditioned bus gaan.

Na het bezoek aan de grotten zijn we als extra excursie nog een bezoekje aan de oude stad gaan brengen. Het blijkt eigenlijk niet veel voor te stellen, het is dan weliswaar een van de weinige straten in Luoyang die nog als 'het oude China' zijn, maar we hebben al vergelijkbare dingen in Beijing en Xi'an gezien. Na het bezoek aan de oude stad zijn we gaan lunchen in een hotel.

Na de lunch heben we nog een bezoek gebracht aan een klein dorpje net buiten de stad, waar de mensen in ondergrondse grotwoningen leven (cave dwellers). In een van de woningen woont een vrouw van 87 jaar oud, die nog uit de tijd stamt dat in China de voeten van meisjes werden afgebonden. Zij heeft dan ook inderdaad hele kleine voeten, Ter vergelijk hebben we mijn maatje 50 ernaast gezet en de groep heeft er foto's van gemaakt.

Tot slot gaan we vandaag weer naar het treinstation, vanwaar we met de nachttrein naar Nanjing gaan. De treinreis duurt in totaal 15 uur. Het is heel gezellig aan boord, we zitten met 8 man en vrouw in een 4 persoons couchette en er wordt menig flesje bier weggewerkt. De nachtrust is uiteindelijk maar kort want we moeten om 6 uur alweer opstaan want rond 6.30 komt de trein in Nanjing aan. De softsleepers slapen zeker niet slecht, maar ik ben toch al weer vroeg wakker. Ik besluit om mij alvast om 5 uur te gaan wassen, want als straks iedereen gewekt wordt, dan zal het wel erg druk worden bij de drie wastafels. En dat bleek ook inderdaad zo te zijn.

Woensdag 1 september
De trein was prachtig op tijd, daar kan de NS nog wat van leren, dus om 6.45 stonden we al buiten op het stationsplein. We hadden redelijk goed geslapen in de trein, ondanks de wat krappe bedden. Toch waren we nog wel wat moe, dus toen we na het 5 sterren ontbijt in het Mandarin Garden Hotel de gelegenheid kregen om nog een anderhalf uur uit te rusten, waren we daar niet ongelukkig mee. Allemaal even lekker gedouched en daarna nog wat op bed gelegen. Toen het tijd was om weer naar de bus te gaan hadden Rien en Fabienne eigenlijk geen zin om mee te gaan. Ze wilden wel eens een dagje op zichzelf de stad in. Vlakbij het hotel zat ook een McDonald's, dus in gedachten zaten ze al in een lekkere Big Mac te happen. Ping vond het in ieder geval geen probleem, dus Fabienne en Rien bleven achter.

Met de bus gingen we als eerste naar het Mausoleum van Dr. Sun Yat Sen. Hij was de eerste president van de Republiek China nadat de keizer in 1911 was afgezet. Hij is maar heel kort president geweest, maar omdat het de eerste was wordt hij wel vereerd. Het mausoleum ligt boven op een heuvel die met 392 traptreden beklommen moet worden. Dat was een hele klim. Aan het mausoleum zelf is niet zo heel veel te zien, alleen de replica van zijn grafkist, plus een paar beelden, maar het uitzicht over de omgeving is wel heel mooi.

Vervolgens vond de gids dat we wel wat moesten uitrusten, en dat ging natuurlijk perfect bij een kwekerij van zoetwater oesters. Heel toevallig was er ook een winkel bij, dus daar kon iedereen even gaan kijken. Wederom werd er weinig tot niets verkocht, dus ik denk dat we achteraf nog een rekening krijgen voor gemiste commissies.

Na deze rustperiode was het weer tijd voor de lunch, ditmaal in de voormalige villa van Mei Ling. Zij was de vrouw van Dr. Sun Yat Sen. Zelf woont ze tegenwoordig ergens op Hawaii, ze is inmiddels 103 jaar oud. De lunch was niet slecht, maar we krijgen toch wel steeds meer visprodukten waar ik persoonlijk toch niet zo heel blij mee ben.

Na de lunch gaan we naar de Linggu Pagode. Dit bouwerk, uit het begin van de jaren dertig, telt 9 etages en is 60 meter hoog. Eerlijk gezegd is mij even ontgaan wat de aanleiding voor de bouw was, maar dat zoek ik nog wel eens op.

Tot slot van de excursies vandaag brengen we nog een bezoek aan Yangtse Brug. De brug is een indrukwekkend bouwwerk van ruim 4 kilometer lang over Yangtse rivier. De Chinezen zijn vooral heel trots op de spoor- en autobrug, omdat het de eerste brug van dit formaat is, die geheel door Chinese ingenieurs is bedacht en gebouwd. In het verleden maakte men gebruik van de diensten van Russische ingenieurs, maar door de spanningen tussen beide landen in de jaren zestig was men gedwongen het zelf te doen.

Na het avondeten in het hotel zijn we met z'n drieen nog even de winkelstraten achter het hotel in gegaan. Fabienne en Rien hadden hier de hele middag ook al gespendeerd met het kopen van allerlei goedkope zonnebrillen, kleding en schoenen. Ik heb het niet te lang gemaakt want het draaide een beetje in mijn buik. Later bleek dat meer groepsgenoten daar vanavond last van hadden (ook Fabienne en Rien), dus waarschijnlijk iets verkeerd gegeten of gedronken in het hotel. Mogelijk kwam het door de fruitsappen die werden gekoeld met ijsklontjes. Je zou verwachten dat men in een vijf sterren hotel daarvoor mineraalwater gebruikt, maar je weet maar nooit.

Donderdag 2 september
Vanmorgen werden we weer vroeg gewekt, om 7 uur, dit was noodzakelijk omdat de koffers met een vroegere trein mee zouden gaan dan wijzelf. Dus om 7.30 uur moesten de koffers voor de deur staan. Wederom hebben we een 5 sterren ontbijt gehad en ditmaal hebben we maar geen vruchtensappen genomen. Het ontbijt is overigens niet beter of slechter dan wat we tot nu toe gemiddeld gewend waren van de andere hotels, dus alleen de omgeving was 5 sterren.

Vanmorgen gaan we naar het Xuangwu Park, een heel mooi stadspark in Nanjing. Het park ligt rond een groot meer, wat eigenlijk een deel van de rivier is, en er liggen diverse eilanden in het midden, met mooie bomen en plantsoenen. Er staan overigens uberhaubt al heel veel bomen in Nanjing. Sinds 1949 heeft men 28 miljoen bomen, voornamelijk platanen, geplant zodat er wat verkoeling is in de zeer hete zomers. Nanjing wordt namelijk een van de drie ovens van China genoemd. Om 10.45 uur gingen we al weer lunchen, want we moesten naar de trein toe. Ik heb het even gehad met Chinees voedsel, dus ik heb alleen wat patat en twee gestoomde broodjes genomen.

De rest van de middag wordt in de trein gespendeerd op weg van Nanjing naar Suzhou.

Om 15.45 uur komen we aan in Suzhou, samen met Hangzhou (waar we morgen heen gaan) de paradijzen van China genoemd. Niet omdat het er nu zo fijn leven is, maar vanwege de vele fraaie tuinen en kanalen die in de stad liggen. Voordat we naar ons hotel gaan krijgen we daar al een voorproefje van bij de stadspoort die we bezoeken. Deze ligt aan de rand van het grote kanaal dat door de stad loopt. Dit is overigens onderdeel van een gigantisch lang kanaal van 1300 kilometer, dat zuid China verbindt met het noorden. Ook dit is al vele eeuwen geleden aangelegd.

We zitten vandaag in het Nan Ling hotel, wederom een prima hotel, alleen de airco is wat rumoerig. Tijdens het avondmaal blijkt ook het eten uitstekend te zijn, eindelijk weer eens wat andere smaken en ook niet teveel visgerechten. 's Avonds is er een folklore show in het park achter het hotel, Rien en Fabienne gaan er naartoe, maar ik blijf met hoofdpijn in het hotel achter. Mijn poging om het bagagerek in de bus eruit te koppen was niet zo geslaagd. Overigens is ook bijna iedereen verkouden, het begon met een paar mensen, maar de airco in de bus verspreid de bacterien lekker rond naar de rest van de groep.

De koffers arriveren pas om 20.30 uur, de poging om de koffers met een vroegere trein mee te sturen was mislukt doordat er twee koffers bij het vervoer van het hotel naar het station waren opengesprongen, dat gaf gelijk een streep door de rekening van de verzending van de bijna 40 overige koffers.

Fabienne en Rien zijn pas tegen half twaalf weer terug. Na de folklore show, die erg leuk was, zijn ze nog met een riksja door de stad gaan rijden en daarna zijn ze nog wat gaan drinken in een karaoke bar.

Vrijdag 3 september
Vanmorgen is de wektijd 7.30 uur. We hebben weer een half uurtje om de koffers voor de deur te zetten en in totaal anderhalf uur voordat de bus vertrekt. Na het ontbijt, dat erg slecht was met droog brood, croissants e.d., gaan we naar een zijde fabriek.

Het is best interessant om te zien hoe de zijde gemaakt wordt vanaf rupscocoon tot aan lap stof. Uiteraard is er ook een winkel bij de fabriek, maar daar hadden we deze keer ook echt op gehoopt, zodat we het een en ander van zijde konden kopen. Ik heb zelf 4 mooie stropdassen gekocht voor ongeveer 17.50 gulden per stuk en verder hebben we nog wat dingen als cadeautje voor de ouders gekocht. Toevallig nou ook eens een fabriekswinkel die niet duur is. Overigens zijn alle prijzen hier vast, het is niet mogelijk om af te dingen.

Na de fabriek wordt de weg vervolgd naar Tong Li. Ook hier gaan we een tuin bezoeken, en die blijkt ook de moeite van de reis meer dan waard te zijn. Ook het stadje Tong Li is erg leuk. Veel winkeltjes in mooi verzorgde winkelstraten en geen opdringerige verkopers, het is zelfs zo dat men liever nee verkoopt dan toegeeft aan onze lage tegenboden bij het afdingen. Om 13 uur vertrekken we weer en gaan we lunchen in een nabij gelegen hotel. Het blijkt een splinternieuw gebouw te zijn met een inrichting die niet zou misstaan in een of ander duur hotel in Beverly Hills. Ook het eten is niet slecht. Na de lunch vervolgen we onze weg richting Hangzhou. De rij-afstand is ongeveer 150 kilometer. Onderweg zien we weer de nodige wildwest taferelen bij diverse inhaalmanoeuvres van mede weggebruikers, maar daar zijn we in China inmiddels wel aan gewend.

Zaterdag 4 september
De dag begint vandaag met een boottocht over het wonderschone West lake, helaas is het een beetje regenachtig. Af en toe valt er wat regen, maar de lucht is wel zeer vochtig. De luchtvochtigheid moet wel om en nabij de 100% zijn, want ieder druppeltje zweet weigert te verdampen. Na de boottocht, die bijna een uur duurt, gaan we naar het Huagang park voor een klein wandelingetje van ongeveer drie kwartier. Ook hier regent het weer, dus de paraplu komt van pas.

Na de wandeling is het tijd voor thee, deze keer niet zomaar in een theehuis, maar op een echte thee plantage. We krijgen een kleine rondleiding en daarna onder het genot van een kopje groene thee een vurig betoog van een Chinese meneer die onder andere uitlegt waarom dit de beste groene thee is en waar die allemaal wel niet goed voor is. De thee blijkt niet goedkoop te zijn, want voor een kilo thee is 4 kilo bladeren nodig en een werknemer is 8 uur bezig om het te laten drogen. Een blik van 125 gram kost 150 Yuan, oftewel 37,50 gulden. Rien is ook de lulligste niet en bestelt twee blikken, even later blijkt hij echter zijn geld vergeten te zijn. Gelukkig heeft hij nog rijke vrienden. :)

We hebben gelunched in het Lily hotel, de keuken is hier in deze streek weer anders dan in noordelijker gelegen steden, maar het bevalt ons wel, het is heel smakelijk. De middag wordt gebruikt om de Lingyin tempel te bezoeken. Dit is een Boeddistische tempel met onder andere het grootste Boeddha beeld van China, een beeld van ruim 19 meter hoog. De gehele tempel bestaat uit 3 monumentale gebouwen die op zich erg mooi zijn, maar eigenlijk hebben we het wel gehad met de tempels.

Na terugkomst in hotel is het mogelijk om een massage te bestellen via de gids. Fabienne lijkt het wel wat, dus die meldt zich aan. Het is geen gewone massage, maar een massage op drukpunten, ongeveer als accupunctuur, maar dan zonder naalden. In de tijd dat Fabienne gemasseerd wordt, gaan Rien en ik nog een keer shoppen in het warenhuis naast het hotel. De groene thee blijkt in de supermarkt ook redelijk prijzig te zijn, dus misschien had de verkoper bij de thee plantage wel gelijk toen hij vertelde dat de theeprijzen vastgesteld zijn. In de supermarkt is er echter wel meer keuze, dus er zijn ook goedkopere theesoorten. Ik koop in ieder geval een geschenkverpakking met twee blikken groene thee, voor 106 yuan, iets meer dan 26 gulden. Bij terugkomst in het hotel blijkt de masseur nog niet klaar te zijn, dus Rien en ik besluiten om beneden in de hotelbar wat te gaan drinken voordat we gaan eten. Na een half uur is er nog steeds geen Fabienne te bekennen, dus we gaan toch maar vast aan tafel. Na nog een kwartiertje komt dan eindelijk Fabienne er weer bij. De massage blijkt prima bevallen te zijn, maar ze houdt er wel hoofdpijn aan over.

's Avonds moeten de koffers al om 20 uur voor de deur staan, want we nemen morgen een zeer vroege ochtendtrein.

Zondag 5 september
Die massage was achteraf gezien blijkbaar toch niet zo’n goed idee, want wie wordt er wakker met overal pijn? Inderdaad Fabienne. Eigen schuld :).

Na het ontbijt gaan we gelijk richting het treinstation, dat vlakbij het hotel blijkt te liggen. We nemen vandaag de trein naar Shanghai, een treinrit die ongeveer 2 uur duurt. Het blijkt dat de meeste stoelen in de trein, die voor ons bestemd zijn, door Chinezen worden bezet. Volgens de gids mag je die echter wegsturen omdat wij gereserveerde plaatsen hebben. Ze gaan dan ook inderdaad zonder problemen weg.

Na aankomst in Shanghai, gaan we als eerste weer lunchen. De bus brengt ons van het station rechtstreeks naar het restaurant. Het eten is hier zeer goed, dus ondanks het vroege tijdstip van half twaalf, wordt er heel wat weggegeten.

Omdat het hotel helemaal aan de andere kant van de stad ligt, en omdat het nog steeds vroeg in de middag is, gaan we na het eten niet naar het hotel, maar naar het oude Chinatown en de Yu Garden die hieraan grenst. Zowel de tuin als de winkels en de gebouwen van Chinatown zijn de moeite waard om te bekijken, maar het is allemaal wel erg toeristisch.

Na Chinatown gaan we naar de Bund, dit is de boulevard van Shanghai, die langs het havenfront van de stad loopt. Aan de Shanghai kant van de haven liggen veel Europees uitziende gebouwen. Dit komt doordat dit deel van Shanghai vroeger een Franse kolonie was. Aan de overkant van het water ligt het nieuwe zakencentrum Pudong. Hier staat het nu vol met enorm hoge wolkenkrabbers die, stuk voor stuk, de laatste vijf jaar uit de grond gestampt zijn. Het geeft Shanghai een zeer moderne skyline, zoals New York of Hong Kong. De grootste blikvanger en tevens ook hoogste bouwwerk van China is de Oriental Pearl Tower. Deze televisietoren is maar liefst 468 meter hoog.

Na het korte bezoek aan de Bund gaan we richting hotel om in te checken en te dineren. Wij blijken als enige van de groep op de twaalfde verdieping te verblijven, waarschijnlijk omdat we een drie persoonskamer hebben. De rest zit op de negende en tiende verdieping.

De optionele avond excursie naar de Oriental Pearl Tower in Pudong gaat niet door vanwege het slechte zicht. Daarentegen is er wel de mogelijkheid om naar een acrobatische show te gaan. Wij passen echter na onze ervaringen met de andere geweldige avondshows die we gezien hebben. We gaan met een aantal groepsgenoten winkelen in het nabijgelegen warenhuis. Dit blijkt nogal een bureaucratische aangelegenheid te zijn als je iets wilt kopen. Je moet eerst aangeven dat je iets wilt hebben, dan maakt de verkoper een bonnetje waarmee je naar een centrale kassa moet gaan en vervolgens moet je met de betaalde bon terug naar de verkoper om je artikel mee te krijgen. Tja, het valt niet mee om 1.3 miljard mensen aan het werk te houden!

Op de terugweg naar het hotel komen we nog langs een winkeltje waar ze video cd’s en DVD’s verkopen. De videocd's wisselen voor het enorme bedrag van 18 Yuan (4,50 gulden) van eigenaar, en de DVD’s zijn met een stuksprijs van 11 gulden ook niet al te duur te noemen.

In het hotel nemen we nog wat te drinken in de hotelbar, het bier blijkt hier 6 gulden per blikje te kosten!

Maandag 6 september
's Morgens brengen we een bezoek aan de Jade Boedhha tempel, de zoveelste tempel op onze rondreis, maar toch wel een bijzondere omdat we hier voor het eerst ook foto’s mogen maken binnenin de tempel. Dus daardoor toch wel weer interessant.

Volgens het oorspronkelijke reisschema zouden we nu vanmiddag naar Beijing terug moeten vliegen, om dan daar vandaan morgen naar Amsterdam te vliegen. Een paar weken voor de reis begon kregen we echter bericht dat de vlucht naar Beijing geschrapt was en dat we nu met KLM vanaf Shanghai terug zouden vliegen naar Amsterdam. Dat is heel mooi, want daardoor hebben we dus langer de tijd in Shanghai.

Na het bezoek aan de tempel is er daarom de mogelijkheid om, of te gaan winkelen in de sjiekste straat van Shanghai, of om een boottocht door de haven van Shanghai te maken. Rien en ik kiezen het laatste, Fabienne kiest wegens gebrek aan monetaire eenheden voor het winkelen (alsof dat geen geld kost). De boottocht is heel interessant, we varen een heel stuk de haven in, waardoor we een goed overzicht krijgen van zowel het oude Shanghai, als het nieuwe zakencentrum. De boot vaart tot aan de Yangpu brug, en keert dan weer terug naar de Bund, alwaar we ook gestart zijn. Het winkelen bleek niet zo heel interessant, dus we zijn blij dat wij in ieder geval zijn gaan varen.

De lunch bestaat vandaag uit een Mongoolse barbecue. Als we bij het restaurant aankomen blijkt er nog geen plaats voor ons te zijn, maar gelukkig is er ’toevallig’ een winkel naast, waar we naartoe geleid worden. De winkel heeft weer een grote verzameling van de bekende toeristische junk met jade, zijde en cloisonne, dus daar zijn we gauw uitgekeken. Als we dan na een kwartiertje uiteindelijk aan mogen schuiven in het restaurant, blijkt dat er nauwelijks Chinezen te bekennen zijn. Aan bijna alle tafels, en dat zijn er een hele boel, zitten blanke toeristen. De barbecue bestaat uit het lopen langs een buffet, waar je een selectie moet maken uit zeer dun gesneden plakjes (rauw) vlees bestaande uit varkens, kip, rund en herten vlees, verschillende soorten groentes zoals tauge en spinazie en waar je tot slot een sausje aan toe moet voegen. Dit geef je aan de kok, die zich in een glazen kooi bevindt, en dan wordt je eten voor je eigen ogen op een gloeiend hete plaat en met veel show door de kok bereid. Ik moet zeggen dat het erg lekker was.

Na de lunch gaan we weer richting het centrum van Shanghai, om nog wat te winkelen. We komen in een aantal enorme warenhuizen, met iets van 10 etages en een assortiment waar menig Westerse winkel jaloers op kan zijn. Je gaat er aan twijfelen of China wel echt een communistisch land is. D’r blijkt ook nog een McDonald’s te zitten op de route van het warenhuis naar de bus, dus Rien en ik nemen het er maar van door een heerlijke Big Mac naar binnen te laten glijden. Fabienne zit nog ergens in een van de winkels, dus die is er niet bij.
Als we weer met z'n allen in de bus zitten, blijkt Fabienne als enige niet te zijn teruggekeerd. Dus we moeten een tijdje op haar wachten. Ze is op zich maar 5 minuten te laat, maar doordat de rest van de groep te vroeg terug was, staan we toch zo'n 10 minuten te wachten.

We gaan nu terug naar het hotel voor het avondeten. Het blijkt dat meer mensen de McDonald’s hebben opgezocht en er wordt daarom niet zo heel veel gegeten. Eigenlijk zonde, want het is toch prima eten. Gelijk na het eten moeten we al de koffers buiten de hotelkamer klaar zetten, want we moeten morgenochtend al om 5 uur opstaan voor onze vlucht naar Amsterdam.

Als avondprogramma gaan we dan toch nog de Oriental Pearl Tower bezoeken. Deze toren is, met 468 meter, de hoogste toren van China. Het observatie dek waar we naar toe gaan ligt ongeveer halverwege de toren, je kan nog wel hoger, maar dat heeft gezien het enigszins mistige weer geen zin.

De blik op Shanghai vanaf de toren is overweldigend. De "Franse" gebouwen bij de Bund, aan de overkant van het water, zijn allemaal verlicht en ook het zakencentrum waar we nu tussen in zitten is zeer mooi in de avond. Na het bezichtigen van de toren, maken we nog een lichtjes toer door de stad. Ook dat is allemaal heel mooi om te zien. Het valt alleen wel op dat het vrij rustig op straat is voor een stad waar 16 miljoen mensen wonen.

Na terugkomst bij het hotel duiken we nog heel even het videocd winkeltje in met een paar groepsgenoten, want zij willen voor hun zoons ook een paar films meenemen. Ik koop ook nog wat films.

Dinsdag 7 september
Zoals gezegd, ging vandaag de wakeup call al om 5 uur af. Aangezien we al geen koffers meer hebben, zijn we dus snel klaar met wassen en aankleden. Het ontbijt is vandaag in de bar, want het restaurant is nog niet zo vroeg open. Het is inderdaad wat simpeler van opzet, maar gezien het vroege tijdstip heb ik toch niet veel honger. Dus met wat vruchtensap en paar koffiebroodjes heb ik genoeg.

Na het ontbijt moeten we alleen nog even uitchecken en we hebben nog een paar kaarten te versturen naar familie en vrienden en dan vertrekken we richting vliegveld. Onderweg wordt Ping, de gids, met een toespraak en een envelop bedankt voor haar inzet tijdens onze reis. En het was nog allemaal gemeend ook, want ze heeft haar best gedaan.

Op het vliegveld blijken onze koffers ook al aangekomen te zijn, dus daar moeten we allemaal mee in de rij gaan staan voor het inchecken. Ping heeft reeds afscheid van ons genomen, want ze moet later vandaag de volgende groep Nederlanders opvangen in Beijing en ze moet dus zelf ook een vliegtuig zien te halen, dat een half uur eerder vertrekt dan die van ons.

Na het inchecken moeten we weer door de douane, Ping heeft met Rien afgesproken dat hij iedereen begeleid en ervoor zorgt dat we op de juiste volgorde door de doaune gaan. Wang, de lokale gids in Beijing had ons verteld dat we een stempel in ons paspoort zouden krijgen als we hier Woo Ai Ni tegen de douane zouden zeggen, maar dat leek toch niet zo’n goed idee. In de eerste plaats niet omdat er een man achter de balie zat en in de tweede plaats niet om mogelijke problemen bij toekomstige bezoeken aan de USA te voorkomen. Dus we hebben het maar niet gezegd.

De vlucht naar Amsterdam duurde vrij lang, 11 uur, maar we hadden wel ruime zitplaatsen, dus het was goed uit te houden. Het is toch wel een heel verschil of je KLM of een andere maatschappij vliegt.

Bij aankomst op Schiphol hebben we bij de bagagebanden afscheid genomen van de rest van de groep en gingen we met de verwachting aangehouden te worden richting de douane. Hier bleek zich echter niemand te bevinden, dus we konden zo doorlopen. Nou hadden we toch niet meer bij ons dan wat je mag invoeren (in geldwaarde), maar probeer maar eens uit te leggen dat alles echt zo goedkoop is in China. Dus dat was in ieder geval een meevaller. Tevens betekende dit het einde van onze rondreis, dus ook Rien, Fabienne en ik namen afscheid van elkaar. Rien ging met zijn ouders mee naar huis en Fabienne en ik met de onze.
 
Einde
 
Klik hier voor deel 1
 
Valid HTML 4.01 Transitional
© Copyright 1999-2000 Raymond de Hilster Travel-Photography.net